"Fermandarê giştî yê HPG'ê Heval Bahoz silav ji te re rêkirin. Got; Ew ji bo me Kurdistan e, bila xwe biparêze."
~~~~~~~
HPG Anakarargâh Komutanı Bahoz Erdal arkadaşın sana selamı var. O bizim için Kürdistan'dır, korusun kendini,dedi."
Bundan böyle zamanı öldürerek geçirmeyecek; andan zaman, zamandan Ömür yaratacaktı.
Ne yalnızlığın acısı vardı ne de onun düşünsel ağırlığı, ondan bin kat daha büyük, bir halkın özgürlük umudunu taşıyordu...
Hiçleşmişcesine bireycileşmiş, içi boşaltılarak yalnızlaştırılan bir toplum gerçekliğinden gelmişti. kısa süreli bir mücadele döneminde, ölmeden önceki son saniyelerinde bir halkın kurtuluşunu omuzlamış savaşçılar arasında sembol olabilmenin Fikri bile onu hayatının tüm zorluklarından arındıracak kadar hafifletti.Tek bir hücresinde bile korku hüküm sürmüyor, cesaretinin doruklarında yaşıyordu. ölümü öldürmüş, anlamsız kılmış, şehadetin başka bir yaşam biçimi olduğuna varlığa kadar kanaat getirmişti. bedeni eriyecek, toprağa karışacak doğanın başka bir varlığında can bulacaktı. Öldükten sonrasında bildiğinden korkmuyordu. Korkunun bilinmezden olduğunu biliyordu artık.