…Kendini bir an önce eve atmak, perdelerini çekip pencere kenarında dışarıya bakmayı isterdin. Ama arkadaşların sendeki bu geri çekilme halini görür ve belki de kötü bir şey yapacağından korktukları için seni yalnız bırakmaya dayanamazlardı. Akşamın bir vakti elllerinde mezeler, şaraplar, kapında belirirlerdi. Onları içeri buyur ederken telaşla ortalığı toplar, etrafa dağılmış albümleri ve çoğu yarım kalmış romanları yerine koyar, çoktandır yerden alınmamış benden sana yadigâr eski tokanı tekrar kitaplığın kenarında iliştirirdin. Bir zaman sonra evdeki bütün denetimi arkadaşlarına bırakırdın.
,hep içimden geçtin. Kimi zaman avaz avaz kimi zaman sessiz bir harf gibi. Bazen üç beş kelime bazen sabaha kadar. Bazen adından düşen bir nokta, bazen upuzun bir paragraf kadar… Yutkuna yutkuna geçti harfler içimden, sesim ulaşmadıysa beni affet.