Postmodern Şeyh
@Memeren
Gök yerden önce yarılır
Reklam
Zaman, tuhaflıktan örülmüş..
Hatırlıyorum. Ve tuhaf geliyor bana hatırlanan her şey.Balkona çıkıyorum. Gecenin soğuğu tenimi kesiyor. Sessizlik karanlıkla birlikte, bana, yaşamadığım bir çağı anımsatıyor. Belki diyorum, yeterince gizlenirsem suskunluğuma, hiç doğmamış gibi olurum.Oysa acıyla ilgili değil bu. Acı çekmiyorum. Kalbimin orta yerinde açılan boşlukla ilgili belki. Balkonda, bu gecenin soğuğunda oturmuş dalgın dalgın sigarasını içen beden bana ait değilmiş gibi Kendimi bin bir parçaya nasıl böldüğümü, ve her parçamı yirmibeş senede dilim dilim yalnızlığa yedirdiğimi nasıl anlatabilirim? Burada değilim artık. Bütün kara kediler sokağımdan geçiyor.
90'lı yıllarHayata Dair
90'larda üniformalı bazı katillerin doğuda yaptığı sivil katliamı anlatabilirim. Son bilimsel gelişmelerin insanlığı nereye götürdüğünü veya antik yunandan başlayarak zihinsel evrimimizin aşamalarını ve nihai olarak kapitalizmin zaferini ve çöküş sinyallerini sorgulayabilirim. Hiç olmasa mesleki bir tavırla kişi hak ve özgürlüklerin ne anlama geldiğini ve siyasi erkler tarafından bazen oldukça keyfi bir şekilde nasıl askıya alınabildiğini yazabilirim.
Ya da, hepsini unutup şiirden ve aşktan bahsedebilirim..
Bin yıllık bir yorgunluk var üzerimde. Bunların hiçbirini yapmayıp yarın ki psikoloji dersine teslim etmem gereken bir ödev için yazılı bir proje hazırlamalıyım."Antik çağlardan günümüze, kadın ve erkek arasındaki varoluşsal ilişkinin evrimini göz önünde bulundurarak, toplum tarafından kabul edilen fizyolojik ihtiyaç çizgisinin zaman içindeki değişkenliğinden dolayı müphem oluşu, aşağıda sıraladığım nedenlerle isnat edilen suça konu eylemi, cinsel istismar olarak tanımlamanın yanlışlığını ortaya koyacaktır. Şöyle ki.." Böyle ödev olmaz. Hoca sınıfın ortasında "ne anlatıyorsun sen at kafası" der. İşler çirkinleşebilir. Daha basmakalıp ve sıkıcı cümlelere ihtiyacım var. Deneysel proje ödevi mi olurmuş.. Eski sevgiliyi düşünme. Ve diğer **uspu çocuklarını..
Bir sigara yak.
Yak..
Sonra bırakırsın bu mereti..
Şimdi hiç zamanı değil. Şimdi hiç zamanı değil yaşamanın..
TütünHayata Dair
Eve umarsızca girdi. Elinde ki poşeti yemek masasına koydu. Buzdolabına bakındı. Annesinin dünden yaptığı yemeği çıkardı. Ocağa koyup ısıtmak istedi, o kadar da aç olmadığını düşündü. Yemekten vazgeçti, çay suyu koydu. Yemek masasına bıraktığı poşeti açtı. Tütüncüden aldığı kaçak tütünü masaya serdi. Arkadaşlarından öğrendiği kadar nasıl sarılır uygulamaya koyuldu. Sigara süngeri, sigara kağıdı, tütün, el mahirliği ve en mühimi güzelce dil hareketi ile tükürük.. İlk sigaraya başlarcasına heyecanla sarmaya başladı. Sonuç hüsran. Gerçi niye sigaraya başlamıştı? Dudağının kenarında sigara süngeri elinde kâğıt aklına ilk başlama sebebi geldi. O kız. Sahi onun yüzünden başlamıştı. Onun terk edişine inat yakmıştı sigarayı, duman duman üstüne . Sanki dumanla haberleşir gibi, beni seviyor mu? beni düşünüyor mu? deyip sigarayı dik tutup dumanı yuvarlak çıkarsa beni düşünüyor saçmalıkları ile üst üste içmişti. Sekiz yıl geçti aradan. Artık o saçma salak hareketi yapmayı da bıraktı. Düşünmediğinden emindi. Zar zor bir tane güzel sarabildi ama onun da süngeri düştü. Yok olmuyor. Keşke bir paket sigara alsaydım diye iç geçirdi. Kaçak çayını demledi. Sarabildiği kadar sigarayı sarıp televizyon karşısına kuruldu. Kanal kanal dolaştı. Hep aynı kanallarda aynı sıfatlarla tartışma programlarına bakındı. Sıkıldı değiştirdi kanalı. Sağ alt köşede YENİ BÖLÜM yazılı komedi programına denk geldi. İzlemeye başladı. Annesi aradı, yedin mi yemeği diye sordu. Yedim dedi. Yalan söyledi üzülmesin diye. Telefonu kapadı. Bir çay daha koydu bardağa ve bir sigara daha yaktı. Gözü televizyonda komedi programında. Kamera bir an seyircileri gösterdi. Onu gördü. Kahkahalarla gülüyordu. Sadece dört saniye sürdü. Donup kaldı. Sekiz yıl sonra onu televizyon ekranında gayet iyi gördü. Oysa onun da kendisi