HÜKÜM İBADET'TİR
“H-k-m” kökünden gelen “Hüküm” kelimesi Arabçada:“İyileştirmek amacıyla menetmek, düzeltmek, karar vermek” mânâlarında masdar; “ilim, derin anlayış,siyâsi sosyal hâkimiyet, karar ve yargı” mânâlarında isim olarak kullanılan bir kelimedir.Fıkıh ilminde:“İslâm Dîni’nin inanç, ibâdet, muamelât ve ahlâka dair temel ilkeleridir.” Fıkıh usûlünde ise Hüküm: “Mükelleflerin fiilleriyle ilgili ilâhî hitâblar” olarak tanımlanmıştır.
“İbâdet” kelimesi ise “a-b-d” kökünden mastardır. “İtaat etmek, boyun eğmek, tapmak, kulluk etmek” gibi anlamlara gelmektedir. İbâdet, Allâh’u Teâlâ’nın sevip razı olduğu şeylerin tamamını içine almaktadır. İbâdet, boyun eğmenin, itaat etmenin, saygı göstermenin ve kulluğun en son noktasıdır. İbâdet, insânın Allah’ın razı olduğu şeyi yapması, yerine getirmekle yükümlü olduğu fiilleri emrolunduğu şekliyle hayata geçirmesi, hiçbir şey gözetmeden Allâh’a kulluk etmesi ve bunu, sadece O’na boyun eğip, itaat etmek için yapmasıdır. [Bak: “H-k-m” ve “A-b-d” Maddeleri: İbn Manzûr, Lisânu’l-Arab; Firûzâbâdî, el-Kâmûsu’l-Muhît; Zebidî, Tâcu’l-Arûs; Tehânevî, Keşşâf; Ragıb, Mufredat]
“Hüküm vermek yalnızca Allâh’a aittir. O, kendisinden başka hiçbir şeye ibâdet etmemenizi emretmiştir. Dosdoğru olan dîn işte budur. Fakat insânların çoğu bilmezler.”(Yûsuf Suresi 40.Ayet)
“Onlar, Allâh’ı bırakıp haham ve râhiblerini rabbler edindiler ve Meryem oğlu Mesih’i de Oysa onlar, tek ve bir olan ilâha, Allâh’a ibâdet etmekten başka bir şeyle emr olunmadılar. Ondan başka ilâh yoktur. O, bunların şirk koştukları şeylerden münezzehtir.”(Tevbe Suresi 31.Ayet)
Adiy bin Hâtim radıyallâhu anh, bu âyet-i kerîmeyi okuyan Rasûlullâh Sallallâhu Aleyhi ve Sellem’e: “Bizler onlara ibâdet ediyor değiliz” dediğinde Rasûlullâh ona şöyle demişti: “Allâh’ın helâl