Mentoz
@Mentoz
Mentos the CEO of Mentoz Holding
8 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Spoiler yok, tam detaylı değil ama bilgi verici olabilir
Yazarı çok sevdiğimden dolayı aldığım ve tek cilt olduğu için önden okuduğum bir kitaptı. Evet yazarı çok seviyorum, içten ve fazlaca samimi birisi( 
D. N. Archeron). Kitabı da bir o kadar güzeldi.
Ben kitabı 2 haftada okudum. Sindire sindire ilerledim çünkü kısa öykülerden oluşan bir kitabı koştur koştur okumak pek doğru gelmedi. Bu benim görüşüm tabi. Yavaş okumamın ve boyuna reading slumpla boğuşmamın da okuma süremde payları var.
Kitap arkasında da yazdığı üzere bir ozanın ölümlülere anlatmaması gereken hikayeleri ölümsüzlere anlatmasından ötürü, onların getirdiği büyük yıkımdan dolayı lanetlenmesi ve sesini kaybetmesi ile başlıyor. Daha sonra birisi gelip ona ozanın daha önce duymadığı öyküleri anlatmaya başlıyor ve bu şekilde kitaba giriş yapmış oluyoruz.
Ben dilin akıcı olduğunu düşünüyorum. Okurken sıkılmadım. Öykülerden yüksek bir mutluluk ve enerji beklemenizi önermem. Kitap biraz kasvetli(?) ve karanlık bir aura taşıyor. Sonuna kadar da bunu sürdürüyor. Çok beğendiğim öyküler de var, okurken uzaklara daldığım için anlamadığım öyküler de(O anlamadığım öyküleri işaretlerim muhakkak zihnim daha açıkken okuyacağım.). Kitabı okumanızı öneririm. Şovalye, ejderha, büyü, cadı, aşk, macera... ne ararsanız var gibi bir şey. Öyküsünü okuduğunuz karakterleri başka bir öyküde yan karakter olarak görmek veya bahsinin geçmesi de çok hoş hissettirdi. Açıkçası reading slumptan çıkarır mı bilemiyorum şahsi okuma becerim saçma sapan olduğundan beni rs ye sokmadı da çıkarmadı da. Ama Damla'nın kalemini okumaktan çok büyük zevk aldım.
Puan konusunda hâlâ kafam karışık, yükseltmeli miyim yoksa kalmalı mı bilemiyorum. Üzerine düşündükçe fikrim değişebilir ama şimdilik 8 veriyorum. 9 da olabilir ama.
Çok karışık anlattığımın farkındayım. İncelemelere tam ne yazmam gerektiğini hâlâ
D. N. Archeron). Kitabı da bir o kadar güzeldi.
Ben kitabı 2 haftada okudum. Sindire sindire ilerledim çünkü kısa öykülerden oluşan bir kitabı koştur koştur okumak pek doğru gelmedi. Bu benim görüşüm tabi. Yavaş okumamın ve boyuna reading slumpla boğuşmamın da okuma süremde payları var.
Kitap arkasında da yazdığı üzere bir ozanın ölümlülere anlatmaması gereken hikayeleri ölümsüzlere anlatmasından ötürü, onların getirdiği büyük yıkımdan dolayı lanetlenmesi ve sesini kaybetmesi ile başlıyor. Daha sonra birisi gelip ona ozanın daha önce duymadığı öyküleri anlatmaya başlıyor ve bu şekilde kitaba giriş yapmış oluyoruz.
Ben dilin akıcı olduğunu düşünüyorum. Okurken sıkılmadım. Öykülerden yüksek bir mutluluk ve enerji beklemenizi önermem. Kitap biraz kasvetli(?) ve karanlık bir aura taşıyor. Sonuna kadar da bunu sürdürüyor. Çok beğendiğim öyküler de var, okurken uzaklara daldığım için anlamadığım öyküler de(O anlamadığım öyküleri işaretlerim muhakkak zihnim daha açıkken okuyacağım.). Kitabı okumanızı öneririm. Şovalye, ejderha, büyü, cadı, aşk, macera... ne ararsanız var gibi bir şey. Öyküsünü okuduğunuz karakterleri başka bir öyküde yan karakter olarak görmek veya bahsinin geçmesi de çok hoş hissettirdi. Açıkçası reading slumptan çıkarır mı bilemiyorum şahsi okuma becerim saçma sapan olduğundan beni rs ye sokmadı da çıkarmadı da. Ama Damla'nın kalemini okumaktan çok büyük zevk aldım.
Puan konusunda hâlâ kafam karışık, yükseltmeli miyim yoksa kalmalı mı bilemiyorum. Üzerine düşündükçe fikrim değişebilir ama şimdilik 8 veriyorum. 9 da olabilir ama.
Çok karışık anlattığımın farkındayım. İncelemelere tam ne yazmam gerektiğini hâlâReklam
Güzeldi, ben beğendim
Nereden başlasam bilemiyorum. Kitabı dün gece bitirdim ve Adam Fawer abim beni yine hiç şaşırmadı. Yazarın 3 kitabını okudum. Olasılıksız, Oz ve Mobius. Oz kitabını da çoğu kişinin aksine beğenmiştim. Bu kitapta güzeldi baya.
Kitaba gelecek olursak, Caleb isimli bir karakterimiz var ve geçmişte yaşadığı bazı kötü olaylardan dolayı ağır bir depresyonda. Kötü bir hayat yaşıyor, devamlı ölmeyi düşünüyor. Ona yol göstermeye çalışan Jim isimli karakterin de vesilesiyle Andy ve Rowan isimli iki kişiyle tanışıyor. Bir zaman makinesi yaptıklarını keşfediyor. Onlara yatırımcı bulmak üzere şirketlerine dahil oluyor ve kitap bu makineyi çalıştırmak için yatırımcı bulmaya, materyal temin etmeye, şirket içi kavgalara vs. dönüşüyor.
Ben bu kitabı ilk aldığımda baştan sona zaman yolculuğu yapacağız sanmıştım, öyle bir şey olmayınca da hayal kırıklığına uğradım tabi ve zor okudum biraz. Arkadaşlarımla aynı anda okuduğumuz için de çok yavaş ilerledik. Kitapta zaman yolculuğu var ama 300-350 sayfalık bi kısmı tamamen makineyi çalıştırma, şirket terimleriyle dolu bir mücadele, fizik dersi temalı birkaç bölüm, kitaptaki karakterlerin kendi aralarındaki kavgalarını konu alıyor. Şöyle de bir şey var. Kitabı okurken bölümler bir şimdiki zamanı bir geçmişi anlatıyor. Bir bölüm geçmiş okuyoruz diğer bölüm şimdiyi. Kitap bize öğrenmemiz gereken şeyleri verdikten sonra geçmişi görmeyi bırakıyoruz. Kitabın son 200 sayfası beni çok sardı. Özellikle son 100 sayfa nefessiz okudum denebilir. İlk başta beni sıksa da zamanla kitaba fazlaca alıştım ve bittiğinde ise gerçekten beğendim. Adam Fawer yine çok iyi bir iş çıkarmış yani. Bilim kurgu seven herhangi biri bu kitabı okuyabilir. Benim okuma süreme bakmayın, hem kişisel hem de arkadaşlarla beraber okumanın verdiği yavaşlık söz konusu. Umarım düzgün
İlk incelemem ve mükemmel bir kitap(Spoilersız)
Öncelikle ilk defa bir kitaba inceleme yazma cürretinde bulunuyorum. Eğer hata yaparsam lütfen mazur görün.
Kitap gerçekten çok güzeldi. Filmini zevkle izlemiştim ve kitabı olduğunu çok geç öğrendim. Öğrendiğim gibi de temin edip okumaya başladım. Kendi okuma güçlüğümden dolayı kitabı çok uzun sürede ve yavaş okudum. Ama kitap gerçekten akıcıydı. Çoğu zaman 2-3 bölümü peş peşe okudum.
Film ve kitap arasındaki benzerlikleri görmek beni mutlu etti fakat farklılıkların daha çok olması bambaşka bir evrene girmişim izlenimi verdi. Kitapla film gerçekten farklı. Sophie ve Howl dinamiği bile farklı. Beklentimi karşılayan bir kitap oldu. Hayao Miyazaki filmde çok iyi iş çıkartmıştı zaten. Ama kitapta fazlasıyla güzelmiş.
Sophie karakterinin bir çöl cadısı tarafından lanetlenmesi sonucu, kalp yediği ve çok kötü olduğu iddia edilen büyücü Howl'un şatosuna yolculuk yapan ve orada laneti kaldırmaya çalışan bir kızı konu alıyor. Her seferinde farklı olayların içine düşen Sophie, lanetin de etkisiyle kendi yolunu çiziyor. Howl gibi yirmili yaşlarında kaprisli bir adamla aynı çatı altında yaşıyor, bir ateş ciniyle tanışıp onunda arkadaş oluyor ve Howl'un asistanı olduğunu söyleyen Michael ile beraber evdekilere sahip çıkıyor diyebiliriz. Kitap çok güzeldi. Okumanızı tavsiye ederim. 
Yürüyen Şato
Yürüyen Şato