Ve kartal bana sesleniyor: Gel. Sen hem gökyüzüsün hem yeryüzü; hem rüzgarsın hem bulut; hem karsın hem de göller.
Sevgi bir duygudan ibaret değildir; bir sanattır. Sanatta olduğu gibi sevgide de ilham yetmez, emek vermeden olmaz.
Kendi arzuladığımız kişi değiliz. Toplumun talep ettiği kişiyiz. Anne babamızın istediği kişiyiz. Kimseyi hayal kırıklığına uğratmak istemeyiz, sevilmeye çok ihtiyacımı vardır. İşte bu yüzden en iyi yönlerimizi bastırırız. Rüyalarımızın ışığı olarak gördüğümüz şey yavaş yavaş kabuslarımızın canavarına dönüşür. Gerçekleştirmediğimiz şeyler, yaşamadığımız olasılıklardır bunlar.
Aramızda geçen bu konuşma aklıma bir atasözünü getirdi: körlerin en fenası, görmek istemeyendir.