Son zamanlarda ruhum deniz gibi isyankar ve huzursuzdu. Buraya kadar aldığım yolu bir düşününce kendimi fırtına mevsiminin ortasında, derme çatma bir salın üzerinde okyanusu aşıyormuş gibi hissettim. "Kurtulabilecek miyim?" diye soruyorum kendi kendime, artık dönüş olmadığını bilsem bile.
Reklam
Hayatım aynı sahnenin sonsuza kadar tekrarlanıp durduğu bir filme benziyor.
Bütün yalnızlar gibi özgür,
Ve bütün özgürler gibi yalnızız....
... öyle ya, kim dönüp kendi gölgesine bakardı ki? Gölgesinin sadakatle sürünerek ve sessizce adımlarının arkasından geldiğini hissederdi insan, bazen bilincine varmadığı bir dilek gibi önünden acele ettiğini de bilirdi, ama gölgenin parodi yaparcasına aldığı biçimleri gözlemlemeye ve bu çarpıtılmış şekillerin içinden kendi varlığını seçmeye çalışması çok nadirdi.
Sayfa 34
