Meray Atasoy
@MerayATASOY
Eğer sizi ağlatan bir şarkı duyarsanız ve artık ağlamak istemiyorsanız, o şarkıyı daha fazla dinlemezsiniz.
Ama kendinizden kaçamazsınız. Kendinizi daha fazla görmemeye karar veremezsiniz. Kafanızdaki gürültünün sesini kısmaya, onu kapatmaya karar veremezsiniz.
Sayfa 189
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İletişim dersini asla almasaydım bile, sonuç aynı olabilirdi.
Ya da olmazdı.
Sanırım olay bu. Kimse, diğer insanların hayatını ne kadar etkilediğini bilmiyor. Çoğu zaman hiçbir fikrimiz yok. Ama yine de şartları zorluyoruz.
Sayfa 164
Oracıkta, o ofiste, hayatımın gerçeklerini kimsenin bilmediğini fark edince, dünyaya dair düşüncelerim sarsıldı.
Sanki engebeli bir yolda araba kullanırken direksiyon hakimiyetini kaybetmek, yoldan -birazcık- çıkmak gibi. Tekerlekler biraz toz kaldırır ama toparlarsın. Ama direksiyonu ne kadar sıkı tutarsan tut, arabayı ne kadar düz sürmeye çalışırsan çalış, bir şey seni kenara itmeye devam eder. Artık olaylar üzerindeki kontrolün azalmıştır. Ve bir noktada, bu uğraş çok fazla -çok yorucu- gelir ve iplerin ucunu bırakmayı düşünürsün. Trajediye... Ya da her ne olacaksa... Onun olmasına izin verirsin.
Sayfa 130
10/10
2016 25. kitabı
Bazen ufak şakalar yapıyoruz, canımız o an öyle istediği için birine kötü davranıyor, canını yakıyoruz. O an ağzımıza gelen herhangi bir şeyi söylüyoruz 2-3 güne hadi maksimum bir hafta sonra bunların hepsini unutuyoruz. Peki ya karşımızda ki, o ne yapıyor? Onun için ya bu yaptığımız bardağı taşıran son damlaysa, olamaz mı? İşte bu kitap bize bu sorunun cevabını Hannah Baker'ın hepimize yaptıklarımızı sorgulatacak hikayesiyle gözler önüne seriyor. Kaç yaşında olursanız olun okuyun. Özellikle lise ve üniversite döneminde olanlara kesinlikle tavsiyemdir. Bir oturuşta bile bitebilecek bir kitap ve hala etkisindeyim. Çok başarılı buldum.
