Kimi geceler derin bir uyku çeksem de her sabah aynı uyuşukluğu hissediyordum, üzerime bütün gün süren bir rehavet çöküyordu. Artık değiştiğimi duyumsuyordum. Engel olamadığım, tuhaf bir hüzün sarıyordu beni.Önümde ölümün kasvetli düşünceleri açılıyor, yavaş yavaş mahvolmakta olduğuma dair bir düşünce beni usul usul ve her nasılsa, tatlı tatlı ele geçiriyordu.
Ne denli kıskanç olduğumu tahmin bile edemezsiniz. Ya benimle gelip beni ölünceye kadar seversiniz ya da nefretinize rağmen yine benimle gelir, ölümde de ölümden sonra da benden nefret etmeyi sürdürürsünüz. Benim duyarsız tabiatımda hissizlik diye bir sözcük yoktur.