Iyilik ruzgârların estikçe onları ganimet bil.Çünkü esen her rüzgârın birde sakinleşmesi vardır.O rüzgârlar eserken iyilik yapmayı unutma.Çünkü rüzgârların sakinleşmesi ne zaman olacak bilemezsin.
Çünkü insanın dünyası kendi nefsidir.Ancak nefsi düzgün olursa dünyanın düzgünlügünü görebilir.Nefsi ona karşı fitne-fesat dolu ise o dünyanın fitne-fesadını hisseder.Çünkü kişinin nefsi kendisine daha özel,hâli ona çok daha yakındır.Bu sebeple bakışı kendisine özgü olan şeye çevrilir,düşüncesi de kendisine çok daha yakın olana şeye bağlıdır.
İşte dünya yurdu ezâ ve cefâ yurdudur! Fanilik yurdu ve her an her şeyin değiştiği yurttur.Dünyaya bütün yönleriyle kavuşsan bile yine ihtiyaçlarını karşılayamadan ölüp gidersin.
Ey dünyada ebedi kalmayı ümit eden kimse! Ebedi kalmak da onun için zarardır ya! Gençlik gidip yaşlanınca bu yaşlı hâlde yaşamanın da hiç hayrı olmaz.
Tek kelime ile; her insan hayat tarafından sorgulanır ve herkes sadece kendi hayatı için cevap verirken hayata cevap verir; sadece sorumlu olarak hayata karşılık verebilir.