Güzel kokan bir bitkinin yandıktan sonra o güzel kokusunu kaybedemeden küle dönüşmesi gibiydi, tarifi imkânsızdı fakat bir kül bu kadar güzel kokamazdı. Ben bir külün bu kadar güzel koktuğuna inanamazdım. Yağmur biraz daha hızlandığında toprak kokusu aldım. Üzerimdeki ceketten ve ormandan yükselen o toprak kokusuydu.
Yağmur yağıyordu; yağmur ateşi söndürürdü, yağmur yanan toprağı da söndürebilirdi fakat ben neden ateşin toprağın üzerindeki o kusursuz kokusunu duyumsuyordum. Çünkü yağmur, korel'in kokusunun ateşini söndüremiyor, körüklendiriyordu.