Neden hep böyle yapıyorsun, oğlum? Ya çok hüzünlüsün ya da aşırı neşeli. Ya fazlasıyla seviyorsun ya da nefret ediyorsun. Ya birazcık yüzüyorsun ya da kendini öldürüyorsun. Ya plaja gitmez oluyorsun ya da saatlerce orada kalıyorsun...
Babam bana bu kadar güzel bir şey hiç söylememişti. O ânı yıllarca beklemiştim. Bana çok şeye mal olmuştu, ama hiç olmamasından iyiydi. Sakin bir tavırla devam ediyordu:
— İnsanın kendini bulması uzun sürer, ama sen çok gençsin, kişilik sahibisin.