hezeyan

hezeyan
dilhun^ Beni kitaplara kaçıran ne çok insan var.
Ne insanlardı yahu. Ben neredeyse ölüyordum, hiçbirinde sevginin katresi yoktu. Pijamamla banyo havlumu aldım. Vücudumdaki tuzu, ruhumdaki kırgınlığı yıkayıp temizlemek istiyordum. Daha sonra, penceresi ardına kadar açık odamda soluk bile alamıyordum bir türlü.
Edebiyat
Reklam
Ama mademki yaşıyordum, daha da büyük acılara katlanmak zorundaydım.
Edebiyat
Gerçekten umutsuzdum. Yaşım yirmiye yaklaşmıştı ve hiçbir işe yaramıyordum... Ölsem daha iyiydi.
Edebiyat
...kendimi dünyanın en talihsiz insanı gibi hissediyordum.
Edebiyat
Çocukluğumda hiç değilse sevgi ve arkadaşlıklar vardı.
Edebiyat
Reklam