"...Sık sık ölme isteği duyuyorum."
Gözyaşlarımın yeniden akmaya başlaması tehlikesi belirmişti.
"Ama Şüş, sen daha küçük bir çocuksun. On iki yaşında bile değilsin. Neden böyle şeyler düşünüyorsun?"
"Çünkü ben mutsuz bir çocuğum. Herkes vaktini, yediğim yemeği haketmediğimi söylemekle geçiriyor..."
"İnsanları sevmekten pek hoşlanmıyorum da. Sevdim mi de, ölmelerinden korkuyorum."
"Sevdiklerinden çok ölen oldu mu?"
"Çok değil, hayır. Yalnızca bana sevgisiz hayatın beş para etmediğini öğreten bir adam."