hezeyan

hezeyan
dilhun^ Beni kitaplara kaçıran ne çok insan var.
Bir dakika sonra şeftali olarak benden geriye hiçbir şey kalmamıştı. Oysa çekirdeğim ne zaman ve nasıl yeşermeye başlayacağını planlıyordu. Ben belirli zamanlarda ölüyor ve tekrar diriliyordum.
Edebiyat
Reklam
Güzel kızım, güneşten kaçma. Güneş bizim dostumuz. Toprak bize gıda verir, güneş de onu pişirir. Üstelik sen güneş sayesinde güzelsin.
Edebiyat
Küçücük bir ağaçtım; yine de önümde ne parlak bir gelecek vardı!..
Edebiyat
Şimdi toprağın üstündeyim. Bu toprak annemin annesi, benim annem, tüm canlı varlıkların annesiydi.
Edebiyat