“İpini neye geçireceksin?”
Tek kaşımı kaldırıp düşünüyormuşum gibi yaptım. “Bulutlara?” diye sordum kendimden emin olmayarak. ‘"Yanlış cevap,” dedi. “Bulutlar zaten yıldızlara intihar ipi takmış ölüler.”
“Efendim?”
“Bulutlar, ölü.”
“Nereden çıkardın bunu?”
“Tavan benim. Ben karar verdim. Gün boyu ölü varlıkları tavanda sallanıyor işte...”
“Peki... Gri bulutlar?”
“Ölürken pişman olanlar.”
“Yağmur?”
“Ölürken pişman olan bulutların ağlaması...”