Meryem...
@Merimet
Konya
221 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Hayatıma girdin ve bana yaşadığımı hissettirdin. Bir kalbim olduğunu hatırlattın. Yokluğunda acı neymiş onunla tanıştım ben. Sen bana bir insana hiç kimseye olmadığım kadar bağlı olabilmem için yan yana olmama gerek olmadığını gösterdin. Uzağımda ama kalbimin en içindeydin. Şimdi ayı izliyorsun, biliyorum.Ben de izliyorum.
Reklam
“Söylesene...” dedim aylar öncesine dönerek, “Aramızda tam olarak kaç kilometre var? Bulunduğun nokta ve bulunduğum nokta arasında. Tam olarak... kaç kilometre?” Ege’nin dudağının sağ kenarı yukarı doğru kıvrıldı. Bilmiş bir şekilde gülümsedi.
“Sıfır.” diye mırıldandı, “Aramızda sıfır kilometre var İzmir...” Sonra koltukta yavaş yavaş yanıma doğru yaklaştı sanki zaten dakikalardır bunu bekliyormuş gibi. Alnını alnıma yasladı, tek elini yanağıma koydu.
“Hayatımda hep her şeyi elde ettim ama bu dünyada seni istediğim kadar hiçbir şeyi istemedim ben îzmir. Hoş geldin.” Gözlerimden damla damla yaşlar akarken burnumu çektim.
İzmir Ege
“Hatırlıyor musun aynaya baktığında gözlerinde gördüğün hüznü, kendi ruhunun gözlerinin içinden sana lütfen bana yardım et diye yalvarır gibi sana bakışını, tüm bunları hatırlıyor musun? Günler günleri kovalarken çaresizce kendine yardım edemeyeceğini, elinden bir şeyin gelmeyeceğini ruhuna nasıl açıklamaya çalıştığını hatırlıyor musun? Tüm o eksikliklerine, fazlalıklarına, onlardan duyduğun utanca nasıl lanet ettiğini ve kendine nasıl büyük bir haksızlık ettiğini hatırlıyor musun? Bomboş bir odada elini kalbine götürüp dizlerinin üstüne çöküp durmayan gözyaşlarına nasıl büyük bir ceza verdiğini hatırlıyor musun? Kendini, koskoca bir deve benzeyen o yüce ruhunu ellerinin arasında küçültüp, ufaltıp, unufak edip küçük bir toz tanesine çevirdiğin o günleri hatırlıyor musun? Hatırla. Çünkü bil ki, aynaya baktığında gördüğün ne varsa sen getirdin, göremediğin ne varsa sen götürdün. Buna sen izin verdin, kendi ellerinle.”
Dünyanın farklı
yerlerinde de olsak
aynı gökyüzüne
bakıyoruz.
Bir kuyuya düştüm, herkesten yardım bekledim. Kimse gelmedi, bir tek o geldi... hem de düştüğümü bile bilmeden.