"İmam Gazâlî de böyle bir kriz hâlinden bahsediyor. Epistemik kriz derler buna, yani bilgi krizi... İnsan o krize girdiğinde, o güne kadar bildikleri kendisine yetmiyor ve bir sıçrama arzusu doğuyor içinde".
Latinler "Günü yakala" diyor. Günü avuçlarının içine al. Bu bence çok mühim bir prensip. Tasavvufta da buna, "ibnü'l vakt" diyorlar, yani vaktin evladı olmak, an evladı olmak... Çünkü hayat, uzun bir şimdiden ibaret.
"Hayat sadece bizim elimizde değil. Hayat, bizi elinde tutan o büyük kudretin elindedir. O izin verirse yapıp ettiklerimiz gerçekleşebilir anlamında kullandığımız "inşallah" kelimesi; zamanı, insanın içsel uzayında genişleten bir imkânlar silsilesi aslında".