Sürekli aynı düşüncelerin kafasında dolaştığı ve acıtan düşüncelerle suskunluk içinde geçirdiği günlerin ardından , içine işleyen ve kanına kaynatan iltifat dolu sözler duymak , ne kadar da iyi geliyordu ona.
Sonsuzluk içinde yok olan zaman sanki ağırlığıyla Bayan ireneyi eziyordu ve saatler belli alışkanlıkların Yokluğunda anlamını yitiriyordu .Sanki zindan duvarları arasında volta atar gibi , evin duvarları bir aşağı bir yukarı arşınlanıyordu. Sokaklar, dünya, gerçek yaşamı olan bütün bunlar ona kapalıydı.