Merlion
@Merlion
Bende çalıkuşu sendromu var..
Şu anda okuduğu kitap
Uzun zamandır okumayı ertelediğim kitabı daha önce okumadığım için o kadar pişmanım ki...
Sabahattin Ali'nin kalemi, beni her okuduğum romanda ayrı bir şekilde etkiliyor. Anadoluyu, o günün insanını, düzenini, zengin ve fakir arasındaki uçurumları, fikirleri ve ayrılıkları çok başarılı bir şekilde yansıttığını düşünüyorum. Kitaplarını okurken o günlerde yaşıyormuşcasına her şeyi özümseyip anlayabildiğimi hissettiriyor. Ama en çok beğendiğim özelliği; karakterleri aracılığıyla bazen okuyucuyu sorgulamalara, derin düşüncelere itmesi bazense zeki bir şekilde insanların acizliğini dile döküp, gerekli konularda tam yerinde eleştiriler yapması.
İçimizdeki Şeytan'da aydın kesimi eleştirdiğini, biz aciz insanların zayıflıklarından, hatalarından nasıl kaçıp kendini kandırdığı ve daha bir çok toplumsal ve bireysel sorunları kaleme almış. Kitabın başından itibaren olayların ilerleyişi benim için şaşırtıcıydı çünkü iki aşık olarak ele aldığı Ömer ve Macide'nin karakterleri açısından zıtlıkları, buna rağmen birbirlerine karşı hızlı bir şekilde çekilmeleri ve ilişkilerinin gidişatı benim kabullenmek istemediğim şekilde ilerledi. Yeri geldi - çoğunlukla- Ömer'e sinirlendim, yeri geldi böylesi düşünen birisi nasıl böyle davranabilir şaşkınlığına düştüm, yeri geldi üzüldüm. Ama en çok Macide'yi anlayıp ona üzüldüm.. Gencecik bir kızın kendini bütün etrafının kirinden, sahteliğinden uzak tutup karakterini, dünyasını temiz tutma çabasına hayran kaldım. Kitaptaki her karakter bugünde de hala aynı olan insanın bir yansıması şeklinde.. Bedri, Macide, Ömer, Profesör Hikmet, Nihat, teyzeler, enişteler... İyisiyle kötüsüyle hepsi de birer gerçeğin yansıması.. Öylesine içimizden öylesine tanıdık.. Hayal dünyasından uzak ama böylesi bir şekilde gerçeklikle karşı karşıya bırakılmak benim için
İlk kitap yorumu...
Son zamanlarda klasik dünyasına girdim ve fazlasıyla bundan zevk almaya başladım. Öncelerde çok ağır ve anlam veremediğim cümlelerin şimdilerde ruhuma hitap ettiğini hissediyorum.
Goethe her zaman gözümde başarılı ve ağır bir yazar olarak canlanmıştır. Açıkcası onun kitaplarının bana ağır geleceğini, özümseyemeyip kitaplarını yarıda bırakacağımdan korkardım. Genç Werther'in Acıları ise Goethe ile tanışmama ve kalemine hayran olmamı sağladı. Olay örgüsü ve dile getiriliş biçimini akıcı, okuyucuya hitap eder buldum. Her insanın kendinden birşeyler bulabileceğini düşünüyorum. Beni en çok şaşırtan şey ise yıllar önce yazılmış bu kitaptaki insanla günümüz insanının dertlerinin, iç dünyasının, fikirlerinin hala aynı olmasıydı. Her şey değişiyor ama insanın özü değişmiyor. Yazar ise insanları yeri gelince ironik bir şekilde yeri gelince net bir şekilde eleştiriyor. Toplumsal olarak o günün insanı da gereksiz kalıplar ile hareket ediyor bugünün insanı da.. İşin tuhafı ise o toplumdan bir adım dışarı çıkıp kendinle baş başa kalmadığın sürece neyin doğru neyin yanlış olduğunu insanların fark etmemesi.. Kitap genel olarak toplumu, bireyi, kadını, erkeği, ilişkileri güzel bir şekilde yansıtmış.
Werther'in kişiliği, dünyaya bakış açısı ilk başlarda insanı umut ile dolduruyor. Goethe, bize Werther'in ağzından ders niteliğinde güzel öğütler veriyor. Düşüncelerin eylemleri etkilediğini bunların evrimini net bir şekilde görebiliyoruz. Ve ayrıca gördük ki insanın kontrol edemediği şeyler gittikçe bir takıntı haline dönüşüyor, onu elde edene kadar ruhunu bir bir tüketiyordu. Kitabın başı ve sonu arasında öyle bir uçurum var ki gelinen noktaya üzülmeden edemedim.
Şimdilik kitap hakkında diyeceklerim bu kadar(spoilere girmek istemediğim için detaylandıramıyorum!
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,2bin okunma