Bir içim su gibiydi, bu bir gerçek. Ama böyle bir güzellik hem bir lütuf hem de bir lanettir. Her zaman yanlış ellere geçer.
Reklam
Tam o an resmimizi çizmek istedim. Ona sorsak, küçük bir kız çocuğu olduğum için buzdolabının kapağına asardım bu resmi. Oysaki kalbimin duvarları delik deşik olmasaydı eğer, kanımı akıttıcağını bile bile kalbime çakacağım çivinin tek sahibi olabilirdi bu tablo. Onu, kalbime asardım.
Aynanın karşısına geçip tek elimle buğusunu sildim ve gözlerime bakabileceğim kadar bir aralık açtım kendime.
“Merhaba,” dedim bir başkasıyla muhabbet ediyormuşçasına. “Sana bu dünyada zarar vermeyecek tek kişi benim. Bunu unutma, olur mu?”
Reklam