“Hiçbir intihar bireysel değildir.” Ahsen kollarını kendi etrafına dolayıp gözlerini yumdu. “Bizi intiharın eşiğine toplum getirir. Bize kalan tek şey son adımı atıp atmayacağımızı seçmektir.”
“Kendini başkalarının gördüğü gibi görebilsen bir daha asla şüpheye düşmezdin.”
“Başkaları beni nasıl görüyor?” Gözlerini benimkilerden bir an bile ayırmadı.
“Hayatları boyunca gördükleri en güzel, en fevkalede şeymişsin gibi.”
Başkalarından bahsetmiyorduk ve ikimiz de bunun farkındaydık.