Hüsniyyə ♡
@Mersault03
İnsanın en büyük ve en güçlü yönü kalbi, en küçük yönü kalıbıdır ki kalbin kabuğudur.
Nə qədər mükəmməl həyat yaşayırsan yaşa, nə qədər dəyərli xatirələr yığırsan yığ, həyat səni müəyyən bir andan sonra dişlənilmiş bir alma kimi sürətlə çürüdür və viruslu qarışqalar beynini yeyirdi. Bütün xatirələrin, gəncliyin, uşaqlığın, evliliyin, dünyaya gətirdiyin övladların- hər şey yaddaşından silinirdi.
Bir merdivenin üzerine basılmaktan yeterince çukurlaşmamış basamağı, basamağın kendi açısından, ıssız çakılmış bir tahta parçasıdır yalnız.
"həyatımdakı heç kəs məni özüm qədər təəccübləndirə bilmədi; heç kəs mənə özüm qədər yaxşı yalan danışmadı və heç kəs özüm qədər yaxşı anlamadı hansı sözüm yalandır, hansı yox. heç kəsi tanımadım bu qədər ikiüzlü olan. saxta. riyakar. ürəyim bu qədər sevgisizliyə necə tab gətirdi, bilmirəm. ya da vicdanım necə götürdü bu qədər saxtalığı ? necə bu qədər təbii göstərə bildim hissetmədiyim qayğıları ? necə gülə bildim səmimi ? anlamıram. beynimin bunu anlaya bilməsi deyəsən mümkün deyil. baxışlar hər şeyi açığa çıxardı axı ? o qayda da artıq keçərli deyil ? deyəsən deyil. çünki heç vaxt baxmaqdan çəkinməmişəm. qarşımdakının gözlərinin tam içinə. ta ki orada öz əksini görənə qədər. özümlə üzləşmək bu deyilmi ? deyəsən dünya qanunlarını çeynəyirəm. tərbiyyəli, saf, səmimi olmayanı sevmək olmaz. O halda mən özümü necə sevə bildim ? Həm də bu qədər çox...