İnsanların gözünde evcil hayvanların en iyi yanı, şüphesiz birinin yerine diğerinin koyulabilmesidir. Ölen birinin yerine hemen yenisini almak bizi yas tutmaktan kurtarır. Belirli bir yaşa gelen biri, son kaybettiği hayvanın yerine bir başkasını almıyorsa eğer, bu belki de bu kez kaderlerinin kesişebileceği korkusundandır.
Bazen hayattan zevk almak için ömürlerinin sonuna kadar beklemiş gibi görünen bazı ihtiyarların ne kadar yapmacıksız bir şekilde keyifli olduklarına şaşırır kalırız. Bu durumu en iyi özetleyen ve sıkça söylenen aforizma şudur: “Ölümünden beş dakika önce, Mösyö de la Palisse hala yaşıyordu.” İyi de yapıyordu.
Eskimeyen bir kitap, okuyucusunun her zaman bir şeyler bekleyip keşfedebileceği, böylece okuyucunun hala yaşadığını ispatlayan, talihlerinin “ölene kadar” birleştiği kitaptır.
Bugünümüzün geleceği, geçmişimizin bugünü belirlediğinden daha fazla belirleyemeceğini sezeriz. Kısacası, bir özgeçmiş ya da kariyer planının tam tersidir bu ve kim olduğumuza düşen şüphenin gölgesidir.