Şöyle bir geriye dönüp baktığımda, yürüdüğüm tüm o uzun yolları, o yolların virajlarında yorulan ama her seferinde yeniden çarpmayı hatırlayan kalbimi görüyorum. Yaşadığım her ana, biriktirdiğim her anıya ve beni bugünkü ben yapan her adıma minnettarım.
Hayat bazen planladığımız gibi gitmese de, içimde sessizce sakladığım o saf umudu, dünyayı hala çocuksu bir heyecanla sevebilen o yanımı çok seviyorum. İyi ki doğmuşum, iyi ki tüm iniş çıkışlarımla bugün buradayım...
Yeni yaşımdan, önümdeki bu temiz sayfadan çok fazla dileğim var aslında... Listem uzun, hayallerim çok. Ama hepsini bir kenara bırakıp kalbimin sesini dinlediğimde anlıyorum ki, sanırım en çok yolumun hep samimi iyiliklerle kesişmesini ve ruhumun nerede olursa olsun hep güzelliklerde kalmasını diliyorum ve yeni yaşımda o küçük kıza verdiğim sözleri tutmak üzere kaldığım yerden, daha güçlü bir şekilde başlıyorum...