Mert

Frenkler "Gençlik bilseydi, ihtiyarlık yapabilseydi," derlermiş. Ne doğru söz. İnsan, yaşla hakikate eriyor ama, onu kullanmak, ona göre yaşamak gücünü kaybettikten sonra...
Sayfa 74·Kitabı okudu
Reklam
Siz beni birdenbire gün yüzüne aydınlığa çıkardınız, bana dünyaları verdiniz, buna karşılık ben de size kendimi verirsem çok mudur?
Sayfa 73·Kitabı okudu
Zira, hayat ne tamamıyla güzel, ne büsbütün çirkindir. Hem acıklı, hem gülünç tarafları vardır. Onu, neden yalnız bir yanından almalı? Onu neden olduğu gibi almamalı?
Sayfa 53·Kitabı okudu
Gel, demek isterdim ona; gel sevgilim, daha yakına. Kaç zamandır hasretinle yanıp tutuşmaktayım. Yaklaş, yaklaş ki, seni doya doya göreyim.
Sayfa 32·Kitabı okudu
Nitekim, en yakın hısım ve akrabalarıma, en candan dostlarıma bile dert dökmekten çekinmişimdir. Hep “Neye yarar?” demişimdir. İnsanlar içinde niceleri aşk yolunda can verdiler. Niceleri cinayet işlediler ve bir nicesi de veremden sararıp solmaktadır.
Sayfa 12·Kitabı okudu
Reklam