Uzun bir sessizliğin ardından konuştu şeyh: ''Bizi kader buluşturur ve bağlar. Peygambere eyvallah etmeyebilir insan. Allah'tan kaçabilir. Melekleri görmezden gelebilir pekala. Fakat kader daima yürürlüktedir. Immanuel Kant'ın da dediği gibi ' İnsan iradesini, irade-dışı şeyler kuşatmıştır hep. ' İstemsizce, unutarak, bilmeden... yaşarız bu hayatı.''
Biliyorum, boş gurur; kendin kalma arzusu, basiretini kördüğümle bağlıyor. O sebeple içinde büyümeyen bir çocuk ömür boyu ağlıyor... İçindeki çocuğun aklına uydun. Gençliğini yaşamayı unuttun... Aşık olmayı bana neden çok görüyorsun?