İnsanlar, özellikle hayatlarının baharında sevincin her türlüsüne en açık olan genç insanlar ömürlerinin birkaç güzel gününü birbirlerine surat asmakla mahvediyor ve bu savurganlıklarının telafi edilemeyeceğini çok geç anlıyorlar.
İnsanoğlu tekdüze. Çoğu, zamanın büyük bölümünü yaşamaya harcıyor ve onlara kalan biraz özgürlükten öylesine korkuyorlar ki ondan kurtulmak için her çareye başvuruyorlar.