"Önümde uzanan yolu görebiliyordum. Yoksuldum ve yoksul kalacaktım. Para değildi özellikle istediğim. Bilmiyordum ne istediğimi. Hayır, biliyordum. Saklanabileceğim, saklanıp hiçbir şey yapmak zorunda olmayacağım bir yer istiyordum. "
"İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı, hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. Sık sık aşağılılk duygusuna kapılırdım. Onlardan uzak olmak istiyordum. Gidecek yerim yoktu ama. İntihar? Tanrım, çaba gerektiriyordu."
"Zengin çocukları kapının önünden ok gibi fırlayıp, aynı şekilde geri dönmeyi pek seviyorlardı. Arabalar kayıyor, patinaj çekiyor, kızlar etrafında toplanırken güneşin altında parıldıyorlardı. Dersler bir şakaydı, kolejde yerleri sağlamdı, iyi notlar alıyorlardı, ellerinde kitapla görüldükleri enderdi.Lastik yakarken, çığlık atıp kıkırdayan kızlarla dolu arabalarıyla görülüyorlardı daha çok. Bense cebimde 50 sentle izliyordum onları. "