Neslihan Koçak

Ah ben de...
"Önümde uzanan yolu görebiliyordum. Yoksuldum ve yoksul kalacaktım. Para değildi özellikle istediğim. Bilmiyordum ne istediğimi. Hayır, biliyordum. Saklanabileceğim, saklanıp hiçbir şey yapmak zorunda olmayacağım bir yer istiyordum. "
Sayfa 178·Kitabı okudu
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı, hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. Sık sık aşağılılk duygusuna kapılırdım. Onlardan uzak olmak istiyordum. Gidecek yerim yoktu ama. İntihar? Tanrım, çaba gerektiriyordu."
Sayfa 161·Kitabı okudu
"Bir ahmak bağışlanabilir, çünkü sadece bir yönde gider ve kimseyi aldatmaz. Aldatanlar üzüyor insanı. "
Sayfa 146·Kitabı okudu
"Birine bir kez vurabilmişsen ikinci kez de vurabilirdin. "
Sayfa 145·Kitabı okudu
Zengin ve fakir ayrımı
"Zengin çocukları kapının önünden ok gibi fırlayıp, aynı şekilde geri dönmeyi pek seviyorlardı. Arabalar kayıyor, patinaj çekiyor, kızlar etrafında toplanırken güneşin altında parıldıyorlardı. Dersler bir şakaydı, kolejde yerleri sağlamdı, iyi notlar alıyorlardı, ellerinde kitapla görüldükleri enderdi.Lastik yakarken, çığlık atıp kıkırdayan kızlarla dolu arabalarıyla görülüyorlardı daha çok. Bense cebimde 50 sentle izliyordum onları. "
Sayfa 141·Kitabı okudu