Chelsey Lisesi'nde yeni bir şey yoktu. Son sınıf öğrencilerinin bir kısmı mezun olmuş ama yerlerini spor arabaları ve pahalı elbiseleri olan başka son sınıf öğrencileri doldurmuşlardı. Bana bulaşmıyor, yokmuşum gibi davranıyorlardı. Sınıf içinde ve dışında yoksul çocuklarla konuşmazlardı. "
"Her kitap başka bir kitaba yönlendiriyordu beni. Sözler cansız değildirler, insanın beyninde mırıldanan şeylerdi sözler. Onları okuyup sihrine varabilirsen acı çekmeden yaşayabiliyordun, başına ne gelirse gelsin ümidini kaybetmeden. "
"Birine ihtiyaç duyuyordu insan. Etrafında öyle biri yoksa onu sen yaratmak zorundaydın, olması gerektiği gibi birini yaratırdın. İnsanın kendini aldatması, hile yapması gibi bir şey değildi bu. Aksini yapmak kendini aldatmak gibi olurdu. "