En merak edilen, en çok düşünülen, en çok akla gelen, hayata en çok motive eden konunun iki insanın birbirlerine duydukları duygu olması, herkesin o duygunun peşinde olması, insanın yalnızlığının en büyük göstergesi değil miydi?
Toplumları doğuran kadınları kişi olarak göremeyen, karanlığa iten toplumlar, mazeretleri ne olursa olsun, yok olmaya, yağmalanmaya ve köle olmaya mahkumdurlar, çünkü kölelik anneden geçer.
Adım adım Rıza'ya yürüdü Ülkü, tüm dünya karşısına dikilip varlığının yanlış olduğunu söylese de, varoluş hakkının doğruluğunu bilen birinin hakkı zaten safkan haktı! Haktan üstün ne vardı?!
...doğum ışığa kavuşup duyu organlarımızın dünyaya açılması ile başlasa da, ana rahminden çıkınca bitmiyordu asla, anbean devam ediyor, ölene dek sürüyordu. İnsan her an ya doğmaya ya da ölmeye devam ediyordu.