Kışın bir deliğe gizlenen hayvanlar gibi kendi içime ne kadar çekilsem, başkalarının seslerini o kadar net duyuyor, kendi sesimi boğazımda işitiyordum.
Yaralar vardır hayatta ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkla yiyen kemiren yaralar.
Kimseye anlatılmaz bu dertler, çünkü herkes bunlara nadir ve acayip şeyler gözüyle bakarlar. Biri çıkar bunu söyler ya da yazarsa, insanlar kendi akıllarına göre hem saygılı hem alaycı bir gülüşle dinler bunları.