"Piruze"
Piruze – Şam’da Bir Türk Gelini,
okurken beni sıradan bir romanın sayfalarında değil, bambaşka bir hayatın tam içinde hissettirdi. Bu eser, bir hikâye okumaktan çok, insanı başka bir coğrafyada, başka bir kültürde yeniden uyandırıyor. Sayfaları çevirirken kendimi sık sık “Bu gerçekten yaşanmış olabilir mi?” demekten alıkoyamadım; çünkü anlatılanlar fazlasıyla sahici, fazlasıyla içten.
Piruze’nin yaşadıkları; kadın olmanın, yabancı olmanın ve sevgiyle sınanan bir annenin ne demek olduğunu yalın ama çarpıcı bir şekilde gözler önüne seriyor. Her bölümde merakım biraz daha arttı; olayların nereye varacağını değil, karakterlerin bu hayata nasıl dayanacağını düşündüm durdum.
Yazarın dili oldukça sade, anlaşılır ve akıcı. Gösterişten uzak bu anlatım, hikâyenin duygusal gücünü daha da artırıyor. Okurla arasına mesafe koymayan bu samimi dil sayesinde kitap, kısa sürede insanın içine işliyor ve uzun süre etkisini kaybetmiyor.
Benim için Piruze, yalnızca okunup bitirilen bir roman değil; bir kadının hayatına, duygularına ve mücadelesine katılmak oldu.