Esir bir ülke…
Esir insanlar… Fikirleriyle, bedenleriyle…
Ve bu şehrin savunucuları; görünen taraf ve arka planda halkın çabası…
Kemal Tahir işgal altındaki halkın psikolojisini bize apaçık şekilde aktarmış. Adeta romanın içinde o ortamda gibi hissediyor insan. Durağan bi romandı. Yer yer okuma hızım düşse de sonrasında acaba ne olacak merakı kitabı bitirmemi hızlandırdı. Milli Mücadele sürecini savaş meydanında okumaya, izlemeye alışmış bizlere savaş meydanlarını aktarmadan halkın çabasını kadın, erkek demeden okumuş olduk.
Devirler değiştikçe hükümlerin değiştiği yüzde yüz… Acaba bir gün gelip sadece düşündüğünden, mesela evladını sevdiğinden dolayı da insanları mahpusa atacaklar mı? Şimdiden okuma yazma, tehlikeli, şüpheli sayılmaya başladığına göre, herhalde böyle “yalınkat” böyle insanlıktan, şefkatten nasipsiz bir devir pek uzakta olmasa gerek.