Çünkü, günbatımı gibi, insan olmak da arada kalmak demekti; geri dönülemez bir şekilde geceye doğru yol alırken, umutsuzluktan doğan umursamazlığın renkleriyle patlayan bir gün olmak demekti.
"Ey iman edenler! Allah'a karşı gelmekten sakının ve doğru söz söyleyin ki Allah sizin işlerinizi düzeltsin ve günahlarınızı bağışlasın. Kim Allah'a ve Resulüne itaat ederse muhakkak büyük bir başarıya ulaşmıştır."
İyilik de kötülük de her dönemde kendini sürekli tekrarlar. Dolayısıyla en kötü çağda yaşadığımızı düşünerek ümitsizliğe kapılamayız. Belki asıl dikkat etmemiz gereken şey kötülüğün normalleşmesidir.