Hayatın en hüzünlü ânı , mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır . Bırak gitsin... Bırak git...
Diyeceğim o ki;
Özledik ,üzüldük, ağladık, yıprandık ama soranlara" dün biraz geç uyudum"ondan böyleyim dedik...
Benim hevesimi küçükken kırdılar albayım.
Sonra kırık çıkıkçıya götürdüler , yanlış kaynadı.
Hayatım boyunca hep yanlış şeylere heves ettim durdum...
