Kesinlikle tavsiyedir. Her bir cümlesinden bir kitap çıkabilecek kadar derin. Nietzsche insanı sadece varlığı üzerinden değil, varlık olmasının beraberinde getirdiği gereksinimler üzerinden de ele almış. Ve Üstinsanı ararken aynı zamanda içinde yaşadığı dünyayı da sert bir dille eleştirmiştir. “Herkes için ve hiç kimse için bir kitap” cümlesi bana göre eserin özeti niteliğindedir. İçinde kendimi bulduğum, her sayfasında derin düşüncelere kapıldığım şahane bir kitaptı. Ölmeden önce okunması gereken kitaplardan. Okuyun arkadaşlar.