" Seni sevmenin en ince yanı ne biliyor musun? Hala sevebiliyor insan, kalbi hiç kırılmamış gibi... Sen bensiz yaşıyorsun da ben sensiz ölemiyorum bile inan ki..."
Kalktı, ağır ağır odadan çıkarken Zeliha arkasından baktı. Dağ gibi adam omuzları zavallıca çökmüştü. Birden acıdı babasına. Gerçekten de, ölüverirse bir gün?
Kafasında babasının ölüsü geçti, içi titredi. Ölmemeliydi, ne kadar kötü olursa olsun ölmemeliydi babası. Babalı kızın ere varması daha şanlı şerefli olurdu. Babası ölmemeliydi.