Merve Dide
@Mervedide
136 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
İnsan yaşadığını biraz abartır biraz da hayaliyle süsler. Sonra kendisi de ona inanmaya başlar ve yaşadım sanır.
"Bir şehre gitme hissini bazen şehrin kendisinden fazla seviyorum." diye düşündü seyyah.
Uyuyor. Tuhaf bir kaderi olmasına rağmen yaşadı
Meleğini kaybedince ölüp gitti
İşler kendiliğinden olup bitti
Tıpkı gündüzün yerini gecenin alması gibi.
Jean Valjean
.., Seine'e eğildikten sonra geri doğruldu ve doğrudan karanlıklara düştü; boğuk bir çalkantı duyuldu ve suyun altında gözden kaybolan bu karaltının çırpınışlarının tek tanığı geceydi.
Javert
...
Eponine hiç kımıldamadan yatıyordu; Marius'ün kızın sonsuz uykusuna daldığını düşündüğü sırada, ölümün kasvetli derinliğinin belirdiği gözlerini yavaşça açıp yumuşaklığı öbür dünyadan gelirmiş gibi görünen bir vurguyla:
-Baksanıza Mösyö Marius, dedi, sanırım size biraz âşık olmuştum.
Yeniden gülümsemeye çalşırken son nefesini verdi.