Haydi seyre duralım hep birlikte. Ne kadar da küçükmüş meğer. Sığamadık yeryüzü sofrasına. Kibir denizinde boğulmuşuz da haberimiz yok. Değirmenimiz susmuş , unumuz bitmiş. Fırınlarımız da kararmış kalplerimiz gibi.
Artık burnumuzda sıcak ekmek kokusu yerine kan kokusu var.
İyi o zaman. Ne diyelim ? Afiyet olsun.