Gözlerimde ılık , hafif bir gerilim hissettim. Görüşüm bulanıktı. Sonra yanağımdan aşağı , dudaklarıma doğru bir şey aktı. Bir sıvı. Yağmur gibi, ama daha sıcak. Daha tuzlu.
Ağlıyordum.
Herkesin hayatında bir an var. Bir kriz. İnandığı şeylerin yanlış olduğunu söyleyen bir aksama. Herkesin başına geliyor ; tek fark bu bilginin insanı nasıl değiştirdiği. Çoğunluk bilgiyi gömüp orada yokmuş gibi davranıyor. İnsanlar böyle yaşlanıyor işte. Yüzlerini kırıştıran , suratlarını kamburlaştıran , ağızlarını ve azimlerini büzen şey bu. Bu inkarın ağırlığı. Gerilimi.