Merve İnanır
@Mervee135
İçimde sonsuz bir günbatımı..
Sıkı sıkı yapışabileceğim, baglanabileceğim bir şeyler aramıştım sürekli. Yaşamı yaşamaya değer kılacak bir inanç, bir düşünce, bir insan olmalıydı bir yerlerde. Bir sokaktan diğerine, bir kitaptan ötekine, bir bakıştan bir başka bakışa hep bu acınası, saf tehlikeli inançla koştum. Oysa avuçlarımda bulduğum hep boşluktu. Yaşamı bütünüyle ıskaladım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dünya ruhumun bir aynasına dönüşmüştü..
Bir anı geçmişe uzanan köprüdür, üzerinde yitip gittiğin, dar, tahta, tehlikeli bir köprü. Geçmiş, ırmağın hiç ulaşamadığın öbür yakasıdır..
Tanrım, biliyordum artık: Dün şarap olan şey, bakıyordum bugün sirkeye dönüşmüş. Ve sirke bir daha asla şarap olmuyordu !
Dünyadaki onca sefalete karşın yine de sızlanıp şikayet etmeksizin yaşayıp giden insanlara rastladıkça şaşmadan duramıyordu. Her acıyı neşeli bir kahkahanın, her ölüm yasını neşeli bir çocuk şarkısının izlediğini, her sıkıntının, her bayağılığın yanında bir güzelliğin, bir esprinin, bir tesellinin, bir gülümsemenin yer aldığını hayranlıkla görüyor, bunu da harikulade buluyordu..