Ne doğan güne hükmüm geçer ,
Ne halden anlayan bulunur ;
Ah aklımdan ölümüm geçer ;
Sonra bu kuş , bu bahçe , bu nur .
Ve gönül Tanrısına der ki ;
-Pervam yok verdiğin elemden ;
Her mihnet kabulüm , yeter ki
Gün eksilmesin penceremden..
İnsanın içinde bir yer vardır; kimseye göstermediği, kendi sesini bile kısmaya alıştığı o derin yer. İşte orada, kimsenin duymadığı sessiz bir kibir büyür. Aslında zaferin değil de, her şeye rağmen hayatta kalmanın kibridir bu.
Çiğdem Yazıcı
Kötü fallar umrumda değil benim.
Serçenin ölmesinde bile bir bildiği vardır kaderin.
Şimdi olacak bir şey yarına kalmaz,
Yarına kalacaksa, bugün olmaz.
Bütün mesele hazır olmakta.
Madem hiçbir insan bırakıp gideceği şeyin Gerçekten sahibi olmamış,
Erken bırakmış ne çıkar.
Ne olacaksa olsun!