Risalei Nur
@Merveidil
Madem dünya fânidir, değmiyor alaka-i kalbe...
Küçük Prens bir taşın üstüne oturarak gözlerini göğe dikti.
“Acaba,” dedi, “bir gün hepimiz kendi yıldızımızı yeniden bulalım diye mi yıldızlar böyle parlıyor? Gezegenimi görüyor musun? Tam tepemizde ama nasıl da uzaklarda!”
“Güzelmiş,” dedi yılan. “Ne yapmaya geldin buraya?”
“Bir çiçekle başım dertte de.”
“Ya!” dedi yılan.
Bir sessizlik oldu.
Küçük Prens yine konuşmaya başladı:
“İnsanlar nerede? Çölde biraz yalnızlık duyuyor kişi...”
“İnsanların arasında da yalnızlık duyulur,” dedi yılan.
Küçük Prens uzun süre yılanı inceledi.
“Sen de garip bir hayvansın,” dedi. “Parmak kadar kalınlığın var.”
“Ama bir kral parmağından daha güçlüyümdür.”
Küçük Prens gülümsedi:
“Çok güçlü olamazsın. Hem ayakların da yok. Yolculuk bile edemezsin.”
“Seni gemilerin gidemeyeceği kadar uzağa götürebilirim.”
