Gece, mürekkebini akıtarak her kuytuya kendisini yazar.
Ölüm de, böylece, her yerdedir.
Bir gecenin içinde sessizce açmasından -ve aynı gecenin
içinde sessizce ölmesinden- hemen önce:
Manolya Soruyor: “Sen hiç toprakla örtündün mü?”
Duyamadığın sessizliğin adı; ölümdür.
En eski ev; ölümdür.
Dünya, biricik mezarımızdır.
Ölümcül Defter