"Çağımızın en acı veren şeylerinden biri, aptallar kendilerinden bu kadar eminken, hayal gücü ve kavrayış yetisi olan kişilerin şüphe ve kararsızlık içinde olmasıdır."
"Yüreğim acı çekmekten korkuyor," dedi bir gece Simyacıya, aysız gökyüzüne bakarken.
"Yüreğine acı korkusunun, acının kendisinden de kötü bir şey olduğunu söyle. Düşlerinin peşinde olduğu sürece hiçbir yürek kesinlikle acı çekmez. Çünkü araştırmanın her anı, Tanrı ve Sonsuzluk ile karşılaşma anıdır."
Ve Aşktı bunun adı, insanlardan da çölden de daha eskiydi, tıpkı kuyunun yanında bu iki bakışın buluşması benzeri, iki bakışın buluştuğu her yerde, her zaman aynı güçle ortaya çıkardı.