Uzanmış bir dağ başına
içimde mavi bir hüzün,
ardımda kızıldan dağlar
sağım, solum gri insanlarla dolu
hiçsizligi andıran bir gri ...
Kapattım gözlerimi,
düşledim geçen ömrümü
aktı, aktı ve hiç durmadı gri damlalar
Bazen de sadece durup dinledim
Şu köhne dünyayı...
Karanlık dehlizlere bıraktım kendimi
yönüm belli değil , sadece ilerliyorum
bırakıyorum kendimi yolların dinginliğine ,
meğer herkes kayıp, yanlış yerde
griler içinde kaybolmuşuz ...
Gri ,gri ,gri...