İmam Gazali Tus şehrine dönerken başından geçen bir olayı şöyle anlatır:
“Tus’a geliş sırasında içinde bulunduğum kafile eşkiyaların baskınına uğradı. Yanımızdaki bütün eşyaları alıp gittiler. Ben arkalarından koşup başkanlarına yalvardım: “Allah aşkına, benim eşyalarımın arasında defterim var. Sizin işinize yaramazlar. Onları bana verin” dedim.
Liderleri:
“O defterin içinde ne var ? Diye sordu.
Ben:
“Defterimin içinde yazdığım notlar var. O bilgileri elde etmek için Cürcan şehrine gittim. Yıllarca emek verip göz nuru döktüm, ilim öğrendim” dedim.
Adam gülüp bana şöyle dedi:
“Sen nasıl ilim elde ettiğini söyleyebilir misin ? Baksana, defterin elinden alınınca ilimsiz irfansın kalıveriyorsun”. Sonra adamlarına emretti, kitap ve defterimi geri verdiler. Haydutun söyledikleri beni çok düşündürdü. Adam haklıydı. Rus’a döner dönmez üç yıl boyunca aralıksız bir çalışma ve gayretle bütün yazdıklarımı ezberledim. Onları öylesine öğrendim ki artık o defterler olmadan da bilgiye sahip olacak duruma geldim. Başımdan geçen bu olay bana iyi bir ders vermişti.”