Mutlu olursam tembellik ederim, bir şey üzerinde çalışırsam kendimi kandırırım diye endişeleniyorum. Kendim öyle azım ki diğer bütün kimlikler beni tehdit ediyor.
Buradaki sloganım "ruhum, bir rüyada gibi, eli kolu bağlı," olabilir. Bunalımla boğuştuğuna, hala da boğuşuyorum. Hayatım sihirli bir şekilde iki elektrik akımı tarafından yönetiliyor sanki.
Ölüm isteyen ateşli bir şiddet var içimde. Kendimi ya da hatta -artık anladığım üzere- başkasını öldürebilirim. Bir kadını öldürebilir ya da bir adamı yaralayabilirim. Ellerime hakim olmak için dişlerimi sıktım ama o hadsiz kıza bakarken kafamda kanlı yıldızlar çakıyor, bütün benliğimle onu yere yatırıp üstüne çullanmak ve onu döve döve parçalarına ayırıp kanlar içinde bırakmak istiyordum.