Her şeyden vazgeçmiştim; ruhum sersemlemişti.Galiba hüznün o sarhoş edici kokusu güç duyulan,sarı, yalnız,iğrenç çiçeği içimde açmaya o zaman başladı...Sessiz kederimi göğsüme bastırdım ve sefaletin şehveti denebilecek tuhaf bir duygu yaşadım.Sefaletin şehveti.Okurlarım...Bu sözü unutmayın; bir yere kaldırın,zaman zaman alıp üzerinde çalışın, eğer anlayamazsanız insanın hissedebildiği en incelikli duygulardan birini kaçırdığınız sonucuna varabilirsiniz.